امام رضا
علیه السلام فرمود: بدترین مردم کسی است که یاری اش را از دیگران دریغ کند، تنها
بخورد و زیردستش را آزار دهد.
.......................................................................................
قرار بود
امشب پذیرای مهمانانی باشیم ... خانواده ای بسیار با محبت و قابل احترام.
جمعه ها از
صبح تا شب صرف امور نظافتی خونه و کارهای یک هفته می شه ... از صبح کله سحر بلند
شدم اونقدر فِس فِسانه (مثل همیشه) کار کردم که قبل از ظهر برای چُرت کوتاهی نقش
زمین شدم ... تو همون عالم هپروت صدای مرد مهربون را می شنیدم که قرار امشب را
برای فردا مچ می کرد ... خدا را شکر کردم و با خیال راحت چند ساعت دیگه خوابیدم
... دوباره کار و کار و کار ... وای فردا من شیفتم و بعد از ساعت شش شب می رسم
خونه!، اونوقت چه طور می تونم شام درست کنم و مهمانداری کنم؟!
منم که آخر
خونسردی! هر کاری خودم دلم می خواد می کنم شاید تا آخر شب جلوی مهمانان ظاهر نشم و
به کار خودم مشغول شم تا تمومش کنم و خیال خودم را راحت! ... یا زمانی که وقت خوابم
برسه برم بخوابم!!! ... خوشبختانه یا متاسفانه آدمیم که از این عادتهای عجیب دارم
و فکر می کنم همه خودی هستند و با هم از اون حرفها نداریم! ... حالا تا عادتهام
کمی نرمال شه امیدوارم اتفاق ناجوری نیفته.
